اغلب محققین دنیا از مقاومت ویژه برای ارزیابی و مقایسه عملکرد ادوات خاکورزی مانند انواع گاوآهن ها، زیرشکن­ها استفاده می نمایند. با توجه به اینکه در اندازه گیری مقاومت ویژه مقدار سختی خاک در نظر گرفته نمی شود و بنابراین وسیله ای که در خاک نرم ، سطح مقطع زیادی را، با نیروی کشش کم سست نماید مقاومت ویژه کمتری در مقایسه با وسیله ای که با همان نیرو سطح مقطع کمی را در خاک سخت ، سست می کند خواهد داشت. در این تحقیق در نظر است تا نظریه مقدار انرژی مصرف شده ،که هم سطح مقطع خاک سست شده و هم سختی آن را تواماً در نظر گرفته را ، توسعه داده و آن را در داخل مخزن خاک با استفاده از یک شاخه زیرشکن ارزیابی نموده و با مقاومت ویژه مقایسه نماید. آزمایشات  در قالب طرح کا ملا تصادفی در 5 سطح تراکم از خاک (جرم مخصوص ظاهری 1100، 1200، 1300، 1400 و 1500 کیلو گرم بر متر مکعب)  در 3 تکرار انجام گرفت. در آزمایش­ها نیروی کشش لازم، مقاومتخاک و سطح مقطع سست شده اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که با افزایش تراکم خاک ( جرم مخصوص طاهری خاک) مقدار نیروی کشش، مقاومت ویژه و انرژی نهاده در خاک و انرژی ویژه افزایش یافت. بر خلاف محاسبات - نظری ضریب تبیین بالایی (0/99=R^{2 )} بین افزایش نیروی کشش و انرژی نهاده در نیمرخ خاک و همچنین مقاومت ویژه و انرژی ویژه براساس نتایج آزمایشگاهی بدست آمد. نتایج نشان دادند که مقاومت ویژه و انرژی ویژه پارامترهای مناسب برای ارزیابی عملکرد وسایل خاکورزی می باشند.