در این تحقیق ابتدا با تعیین درصد بازده جداسازی ماشین برداشت آفتابگردان مشخص شد که محصول بدست آمده دارای افت کیفی و ارزش بهایی است. بنابراین خواص فیزیکی و آیرودینامیکی دانه آفتابگردان توده آجیلی (واریته قلمی) و مواد غیردانه‏ای آن شامل دانه‏های توخالی و پوشال خرد شده گل به‏منظور تعیین پارامترهای طراحی در تجهیزات جداساز تحت محتوی رطوبت (ترپایه) برداشت تا 7 درصد مطالعه شد. نمونه‏ها از ماشین برداشت آفتابگردان و در مرحله برداشت محصول تهیه شد. با کاهش رطوبت، مقادیر خواص هندسی برای دانه و همچنین مساحت سطح تصویر، ضریب اصطکاک و سرعت حد برای اجزاء محصول کاهش یافت. چگالی حقیقی دانه‏ها از 561/02 تا 457/29 کیلوگرم بر مترمکعب کاهش و برای مواد پوشال از 822/57 تا 897/56 کیلوگرم بر مترمکعب افزایش پیدا کرد. بیشترین اختلاف بین دانه با دانه توخالی و پوشال به لحاظ مقادیر ضریب اصطکاک روی سطح فلزی و در محتوی رطوبت برداشت بیان شد. بیشترین مقادیر سرعت حد در محتوی رطوبت برداشت و برای دانه، دانه توخالی، پوشال به ترتیب 7/08، 3/62 و 3/39 و کمترین مقادیر آن در رطوبت 7 درصد و به ترتیب 5/46، 2/70 و 2/60 متر بر ثانیه گزارش شد. با کاهش رطوبت، ضریب کشیدگی به ترتیب از 0/59 تا 0/95 و 0/80 تا 1/42 و 0/98 تا 1/53 افزایش یافت. بنابراین با بهره ‏گیری از این خصوصیات می‏توان به طراحی و تنظیمات تجهیزات جداسازی مانند الک، جداسازهای ثقلی، جریان باد به صورت مکشی یا دمشی و استوانه مشبک دوار با جریان هوادهی طولی و همچنین به ترکیبی از این روش‏ها دست یافت و در ماشین برداشت یا پس از آن تجهیز نمود.